سکه شناسی

سکه شناسی علم مطالعه انواع مختلف پول مانند شمش، حلقه، سکه، اسکناس، تمبر و ارواق بهادار می باشد. در علم سکه شناسی به ابزارهای ساخت پول مانند مهر، سرسکه و ظرابخانه توجه می شود. ابزارهای اعتبار پول مانند توزین و عیارسنج از دیگر مباحث دانش سکه شناسی می باشد. این علم به دانش تاریخ پول و مراکز نگهداری و تبدیل آن در جهان می پردازند. سکه شناسی محدود به سکه و پول نمی شود؛ بلکه شبه پول هایی نظیر مدال، نشان و ژتون را نیز در بر می گیرد.

دانش سکه شناسی

سکه شناسی قسمت مهمی از باستان شناسی است که شاهد زنده ای از تمدن دنیای قدیم و ملل مختلف می باشد.این علم منحصر به شناسایی رشته خاصی نیست، بلکه سکه هر دوره نماینده عادات، آداب، خط، زبان، مذهب، تمدن، وضعیت اجتماعی، ثروت یا ورشکستگی، ارتباطات تجارتی متل و مملکتی است و در حقیق منبع اطلاعات صحیح و دقیق از دنیای کهن، یعنی دورانی که سکه ساخته شده تا کنون می باشد. سکه هم اثری باستانی است که در سکه شناسی مورد توجه است و هم پدیده اقتصادی می باشد که با باستان شناسی، تاریخ و اقتصاد مرتبط است. همچنین سکه شناسی به کتیبه خوانی ، زبان شناسی ، نشانه شناسی و تشخیص علایم روی سکه، گاه شماری و تقویم برای تعیین زمان سکه و جغرافیا برای تععیین محل آن نیازمند است.

تحریف

هر چند سکه هایی که در گذشته های دور ضرب شده اند، می توانند مورد تحریف جدی قرار گیرند، سکه شناسی ضعف های ویژه ای دارد. سکه ها در طول زمان سایید، زنگ زده و شکسته می شوند. سکه شناسان گاهی به علت تداخل حروف و کلمات، در مورد شناسایی به اشتباه می افتند. برای دقت در کار، نمون های بسیاری از یک سکه مورد نیاز است که معمولا چنین نمونه های به دست نمی آید. قسمتی از سکه های موجود از طرف افرادی در اختیار سکه شناسان گذاشته می شود که مکان و چگونگی پیدا کردن آن اطلاعی ندارند. جعل سکه از دیگر مسائلی است که سکه شناس را به اشتباه می اندازند.

روش کار

معمولا این کار به سختی انجام می شود. سکه شناس در کار خود مراحل زیر را در پیش رو دارد:

  • سکه یابی: روش یافتن سکه ها معمولا روش باستانی شناسی است. به این ترتیب که در کاوش های باستان شناسی گاه تعدادی سکه با ابزارهای پولی نیز به دست می آید. همچنین امکان دارد به هنگام مرمت یا تخریب آثار باستانی یا کاوش های غیر رسمی، سکه هایی به دست آید. این سکه ها عموما به موزه یا مراکز تحقیقاتی برده می شود. سکه شناس خود به تنهایی به حفاری نمی پردازد، بلکه از نتیجه کار حفار بهره می گیرد.
  • تطهیر سکه: سکه های قدیمی برای مدتی دراز در زیر زمین یا در صندوق ها، در فضاهایی کثیف باقی می مانده اند؛ بنابراین این سکه ها می بایست تطهیر و پاکسازی شوند. این تطهیر با ابزاری انجام می پذیرد که به سکه آسیبی وارد نگردد.
  • تشخیص سکه: در این زمان، سکه شناس کار تخصصی خود را آغاز می کند و با بهره گیری از دانش هایی چون باستان شناسی و زبان شناسی، سکه ها را از دیدگاه تاریخی و جغرافیایی شناسایی می کند. او از فهرست سکه های شناسایی شده و تحقیقات دیگران استفاده می کند.
  • طبقه بندی سکه: سکه های شناسایی شده بر اساس دیدگاه های تاریخی، جغرافیایی و دودمانی طبقه بندی می گردند. در ثبت مشخصات سکه اطلاعاتی چون دوره ضرب سکه، حاکم ضرب کنند، جنس، وزن، مشخصات ویژه، قطر دایره سکه، زمان ضرب سکه، مکان ضرب سکه، متن رو پست سکه جمع آوری می گردد.
  • انتشار: نتایج کار سکه شناس پس از طبقه بندی به صورت فهرست منتشر می گردد تا تاریخ شناسان و محققان و دیگر سکه شناسان از آن بهره ببرند.

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *